Michał Fostowicz – Zahorski

Michał Fostowicz – Zahorski(14.01.1948 Warszawa –18.12.2010 Międzygórze) (1948-2010) – pisarz, poeta, malarz, eseista, myśliciel, autor sześciu książek poetyckich, licznych esejów publikowanych w pismach oraz książki: „Wolna miłość” (Kłodzko1996), „Rewolucja” (Wrocław 2000) licznych esejów publikowanych w pismach oraz książek „Świat bez prawdy” (2003, II wyd. rozszerz. 2010) monografii poświęconej twórczości Williama Blake’a „Boska analogia. Blake a sztuka starożytności” (słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2008); tłumacz kilku książek z języka angielskiego, m.in. poetyckiego przekładu„Drogi” Lao Tsy, wyborów pism W. Blake’a Wieczna Ewangelia .(Wrocław 1998) i Wiersze i pisma Williama Blake’a (Miniatura, Kraków 2007).  Był redaktorem kłodzkiej Witryny Artystów i „Stronicy Śnieżnickiej. Był współredaktorem czasopisma „Rita Baum”. Pracował w Instytucie Sztuk Pięknych w Uniwersytecie Zielonogórskim, gdzie wykładał filozofię, estetykę oraz historię sztuki. Malował poetyckie obrazy inspirowane buddyzmem i Zen.

Warto dodać, że Michał Fostowicz – Zahorski jest członkiem słynnej Familii Zahorskich – rodu bojarów białoruskich, którzy po Unii Horodelskiej (1413 r.) otrzymali od króla polskiego – herb Lubicz, a przydomek Fostowicz powstał od majątku Fosty na południu Rosji. Przedstawiciele tego rodu sprawowali najwyższe godności państwowe, polityczne i publiczne. Byli wśród nich artyści, pisarze, poeci i muzycy. Michał Fostowicz był najwybitniejszym znawcą Twórczości Williama Blake’a w Polsce.
fostbib