Nowości w Bibliotece kwiecień 2015

P. Milewski : Transsyberyjska.

Petersburg – Moskwa – Irkuck – Władywostok. Podróż najdłuższą linią kolejową świata, tam gdzie diabeł mówi dobranoc.
Bezkresne buriackie stepy, biedne syberyjskie wioski, majestatyczne jezioro Bajkał.
Piotr Milewski zabiera nas w fascynującą podróż, która okazuje się także podróżą w czasie. Skomplikowana historia budowy kolei łączy się tu z zaskakującym obrazem współczesnej Rosji – niegdyś potężnego imperium, tygla kulturowego. Podlane wódką i serdecznością rozmowy ze współpasażerami oraz prawdziwy kalejdoskop postaci: kombatanci na obchodach Dnia Zwycięstwa, dzikie dzieci nad Bajkałem, młoda Buriatka? Szamanka czy kontuzjowany maratończyk dorabiający jako striptizer w klubie nocnym.

D. Urubko : Skazany na góry.

Skazany na góry to zapis drogi Denisa na światową scenę alpinizmu, a jednocześnie ciekawa dla czytelnika przyzwyczajonego do europejskiej tradycji i zwyczajów prezentacja zupełnie odmiennego podejścia do wspinaczki i w ogóle do życia.
Nie jest łatwo napisać dobrą książkę, a jeszcze trudniej napisać dobrą książkę o wspinaniu. Z tą tezą zgodzą się chyba wszyscy czytelnicy literatury górskiej. Dlatego często słynnym alpinistom w pisaniu książek pomagają dziennikarze, którzy ich myśli przelewają na papier.
  Kiedy dowiedzieliśmy się, że Denis Urubko pisze swoje książki samodzielnie, zadaliśmy sobie pytanie: jakie one będą ?Z dużą rezerwą zaczęliśmy pracę nad polskim przekładem. Opracowywaliśmy rozdział po rozdziale, chcąc dokładnie oddać zarówno treści, które autor pragnie przekazać, jak i niepowtarzalny klimat i sposób narracji. Po zakończeniu zmagań nasz redakcyjny zespół zgodnie przyznał, że Denis Urubko nie tylko dobrze się wspina, ale również dobrze pisze!
  Mieliśmy już książkę, na którą składa się kilkanaście niezależnych opowiadań, ale Denis wahał się, jaki tytuł nadać całości. Po dyskusji doszliśmy do wniosku, że tytuł musi oddawać podejście Denisa nie tylko do wyczynowego alpinizmu, ale również do życia we wszystkich jego aspektach. Tak zrodził się tytuł „Skazany na góry”. Chciałbym podziękować Autorowi za zaufanie, jakim nas obdarzył, powierzając publikację niniejszej książki.
Chciałbym również podziękować wszystkim osobom, które swoją pracą przyczyniły się do jej powstania i nadania jej ostatecznego kształtu.  „Skazany na góry” – to książka urzekająca i zaskakująca, bo właśnie taki jest jej autor.

C. S. Lewis : Zaskoczony radością.
Chłopiec, który wspólnie z bratem wymyśla tajemnicze królestwo Boxen i przez kilka lat spisuje jego kroniki. Uczeń wiktoriańskiej szkoły z internatem prześladowany przez kolegów i emocjonujący się muzyką Wagnera. Młody żołnierz, ateista, który na froncie I wojny światowej, nie zwracając uwagi na ostrzał ze strony nieprzyjaciela, czyta książki. Przyjaciel J.R.R. Tolkiena, profesor Oksfordu, nawrócony chrześcijanin, twórca Narnii… C.S. Lewis często, posługując się sylwetkami swoich bohaterów, przeszukiwał odpowiedzi na najważniejsze dla siebie pytania ? o naturę rzeczywistości, piękno, cierpienie, wiarę. Swoją własną historię opowiada w niezwykłej, pasjonującej autobiografii z lekkością, która przywodzi na myśl jego najlepsze powieści. Zaskoczony radością to barwna opowieść o dzieciństwie i młodości pisarza. Portrety ojca, kolegów szkolnych i nauczycieli pozwalają wejść w świat Imperium Brytyjskiego przełomu wieków, w którym walczyły ze sobą pruderia z dekadencją, irlandzkość z angielskością, a także wiara z ogarniającym uniwersytety i salony ateizmem. Jednak głównym tematem Zaskoczonego radością jest utrata wiary przez pisarza i jego powrót do chrześcijaństwa. To opowieść o dylematach młodości, dojrzewaniu, wadzeniu się z Bogiem i odnajdywaniu na nowo ?Radości?, jak Lewis nazwał swoją drogę poszukiwania wiary. Zaskoczony radością to wciągająca autobiografia duchowa oraz świadectwo wiary i nawrócenia, posiadające w sobie szczerość i siłę Wyznań św. Augustyna

M. Ogdowski : (Nie)potrzebni.
Wojna obdarta z romantycznej ułudy, okrutna i brzemienna w skutki. Afganistan będzie nam ciążył latami, a jego żywym świadectwem będą weterani – często zapomniani, lekceważeni, (nie)potrzebni. Mocna pozycja, obowiązkowa dla tych, którym roją się kolejne wojny. Andrzej Rozenek, były dziennikarz śledczy, poseł na Sejm, wiceprzewodniczący Sejmowej Komisji Obrony Narodowej To było jak strzał defibrylatorem! Czytając kolejne strony, słyszałem rakiety lecące i wybuchające nieopodal, kule jazgoczące nad głową oraz kolegów, którym w rocznice śmierci palę znicz na parapecie okna… Jacek, weteran misji w Iraku i Afganistanie Na polskim rynku wydawniczym nie znaleźliśmy pozycji, która tak obrazowo przedstawiałaby dalsze losy nie tylko tych, których na chwilę opuściło żołnierskie szczęście, ale też tych, którzy wrócili szczęśliwie, jednak cząstkę wojny mimowolnie przywieźli swoim bliskim. Janusz Raczy, Stowarzyszenie Rannych i Poszkodowanych w Misjach Poza Granicami Kraju (Nie)potrzebni, najnowsza powieść Marcina Ogdowskiego, to wojenny dramat i polityczny dreszczowiec w jednym. Misja ISAF w Afganistanie dobiega końca, a wraz z nią kilkunastoletnie zaangażowanie Wojska Polskiego w konflikty ‚na drugim końcu świata”. Żołnierze wracają do domów, ale czy wrócą z wojny? Czy „stamtąd” w ogóle da się wrócić? Co czeka weteranów w kraju, w którym toczy się cyniczna gra między rządem a opozycją? Gra, w której problem wojennej traumy to doskonały pretekst, by dołożyć politycznemu konkurentowi. Co dalej z armią, która po Iraku i Afganistanie przeżywa kryzys? Czy ambitny plan modernizacji nie okaże się mrzonką? Autor zabiera nas do ogarniętego chaosem Afganistanu, do „ludzkiej naprawialni” w Ramstein, w zacisze ministerialnych gabinetów. W jednej chwili jesteśmy świadkami krwawej potyczki na Highway One, by zaraz potem znaleźć się w domu wdowy po żołnierzu samobójcy. Książka, będąca swoistym rozrachunkiem Autora z tematyką „polskiego Afganistanu”, to momentami bardzo bolesna lektura. Niezwykle aktualna także z powodu wydarzeń na Ukrainie, które prowokują do przemyśleń nad stanem polskiej armii, jej pozycją w społeczeństwie i strukturach państwa.

B. Heinrich : Wieczne życie. O zwierzęcej formie śmierci.
Czym w świecie zwierząt jest śmierć? Jak traktują ją różne gatunki? Czy poznanie procesów rozgrywających się w naturze może przynieść nam duchowe korzyści? Wybitny profesor biologii, autor licznych publikacji popularnonaukowych przedstawia zachodzący w przyrodzie cykl życia i śmierci. Inspiracją dla książki była prośba jednego z przyjaciół autora. Ciężko chory mężczyzna zapytał, czy Heinrich byłby gotów wyprawić mu „zielony pogrzeb” w swojej posiadłości w lasach Maine. „Wieczne życie. O zwierzęcej formie śmierci” to fascynująca opowieść o padlinożercach i istotach pełniących rolę grabarzy. O tym, co dzieje się z uschniętym drzewem, martwą ryjówką, słoniem lub wielorybem i jakie znaczenie ma pojedyncza śmierć dla całego ekosystemu. Biolog spogląda okiem badacza na zwierzęta, od których często odwracamy się z obrzydzeniem, pełniące jednak w naturze przydatną funkcję. Opisuje pogrzeb myszy wyprawiony przez chrząszcze grabarze. Ukazuje sposoby porozumiewania się kruków – najczęstszych padlinożerców w krainach północnych. Opowiada o niezamierzonej pracy zespołowej wilków i dużych kotów, lisów i łasic, bielików i kowalików, które pomagają jedne drugim żerować w najtrudniejszym zimowym okresie. Przyjrzał się też uważnie, jaką rolę w tych procesach odgrywają ludzie. Pokazał, jak często umożliwiają przemianę życia w… życie.

Opisy ze strony www.merlin.pl